April 2008

• Joop van Doorn, mijn leermeester van het Maas en Waals TrekzakInstituut, vond op Internet een Youtube-uitvoering van een mooi oud Iers nummer Rosin the Beau. Het werd gespeeld door een band uit New Foundland (met een trekharmonica). Het door Joop bewerkte nummer heb ik geplaast in de catagorie Engels, Iers.
  
• Nieuwsgierig geworden door deze vondst, ging ik in dezelfde omgeving ook eens rondneuzen en vond toen een compositie van een lid van de hiervoor genoemde band, Robert Benoit, met als titel The shores of home, een ode aan de kusten van New Foundland, gespeeld op gitaar. Ik bewerkte het voor de trekharmonica en plaatste het in de categorie Eigen bewerkingen.
  
• In dezelfde zoektocht kwam ik een oud Engels liedje tegen, gebaseerd op een gedicht uit 1616 met als titel Drink to me only with thine eyes. Mooi door zijn eenvoud. Je vindt het bij Eigen bewerkingen. Door puur toeval ontdekte ik dat Johnny Cash dit nummer ook op zijn repertoire heeft staan.
  
• Aangrijpend is het oude Amerikaanse volksliedje van Foster: Hard times come again no more. Zie ook de link hiernaast. Je vindt het bij Eigen bewerkingen.
• In de catergorie Frans zijn een drietal eenvoudige, maar klassieke deuntjes toegevoegd: Le Bistrot van George Brassens met zijn vele coupletten , Au clair de la lune (recent in het nieuws omdat van dit muziekstukje de oudste geluidsopname ooit is gemaakt) en Sur le pont d'Avignon.
• En nu we toch op de Franse tour zijn, nóg drie mooie, in harmonicaland zeer bekende nummers: Plaisir d'Amour, Mon amant de St. Jean en Flots du Danube.
• Nóg een Frans walsje uit het onvolprezen boek De rijke armoede van de trekharmonica van Geert van den Elsacker, waaruit ik al meer deuntjes heb geput en ook nog zal putten: Valse par Seglinde. Dit boek moet een enorme invloed hebben gehad op trekharmonicaspelend Nederland en België.

September 2008

• Het aanvullen van de bladmuziek heeft even stil gelegen, maar een vraag naar Fanny Power en South Wind in de Trekharmonica-E-mailgroep met als reactie een verwijzing naar een bron met het eerstgenoemde nummer, inspireerde mij weer actief te worden. Welnu, South Wind stond al in de lijst en vanaf nu staat ook Fanny Power erbij. Ik heb hierbij gebruik gemaakt van de genoemde bron. Bij deze traditionele nummers past zeker ook Irish Washerwoman. Een ander traditioneel Engels liedje dat ik onlangs op internet tegenkwam is Early One Morning, eenvoudig maar mooi en bij uitstek geschikt voor de beginnende speler.
• Tegelijk ook het Franse repertoire wat uitgebreid: met twee relatief gemakkelijke nummers, het zeemanslied 15 Marins en A Limerzel en een nummer in 6/8-maat, A nous deux, dat heel wat meer vaardigheden vraagt.

September 2009

• Alweer een jaar geleden (zie ook Verantwoording en Contact)! Twee mooie Ierse nummers en een overbekend traditioneel liedje (Waltzing Matilde) waarvan ik niet wist dat de oorsprong lag in Australië.
• Van een gebruiker van de Handleiding TablEdit ontving ik de tip van een Noorse site waarop een aantal Noorse nummers voor GC, gepresenteerd in pdf en midi, met de vraag ze over te zetten naar CF, omdat hij hierin nog niet zo bedreven was. Graag gedaan en toen ik klaar was dacht ik, dat zou ook een verrijking zijn voor deze site en dan natuurlijk ook aangeboden in het tef-formaat voor de TablEdit-gebruikers. Het leidde zelfs tot een nieuwe rubriek "Skandinavisch" met een aantal hele mooie nummers. Veel plezier ermee!

November 2009

• Ik ben een liefhebber van Mark Knopfler. Laatst kwam er een nieuwe CD van hem uit, Get Lucky, die door mij meteen werd onderzocht op "trekharmocaniseerbare" nummers. Ik vond er een: Piper to the End. Dat viel een beetje tegen, niet het nummer op zich want dat is prachtig, misschien wel een van zijn mooiste, maar de mogelijkheden om er voor de treklharmonica iets aparts van te maken. Het bestaat uit een voorspel, 3 coupletten gezongen door Mark en een naspel. Zij lijken erg op elkaar en het verschil wordt vooral gemaakt door het begeleidende gitaarspel van Mark en zijn zang. Daarom heb ik mij beperkt tot het voorspel waaruit een voor de trekhamonica mooi en niet te moeilijk 2/4-nummer te voorschijn is gekomen.
• Mijn kleinzoon (10 jaar) heeft gitaarles. Onlangs kwam hij met de vraag of ik Mull of Kintyre (uit mijn jeugd!) kon spelen. Nee dus. De bladmuziek was snel gevonden en geschikt gemaakt voor de de trekharmonica. Inmiddels hebben we het samen gespeeld. Mooi!!!!!
• Rondsnuffelen op internet levert meestal wel wat op. Zo kwam ik de gitaar-, bouzouki- en trekharmonica-(accordeon)speler Dominique Rivière tegen, een klasse-muzikant voor zover ik dat kan beoordelen. Op zijn site vond ik een prachtig stuk met de weinig zeggende naam French Scottish. Hoe hij het speelt (video), je swingt automatisch mee. Wat mij ook opvalt is de aparte sound van zijn accodeon. Werkelijk prachtige muziek! Gelukkig biedt Rivière ook de tabulatuur aan. Ik oefen op het ogenblik flink om het onder de knie te krijgen (en dan heb ik het niet over zijn versieringen in het spel).

December 2009

• Het is weer bijna Kerstmis en Nieuwjaar. Alvast hele fijne feestdagen toegewenst. Ik had in de rubriek Gelegenheidsmuziek weer een nummer kunnen toevoegen, maar die worden toch al ruimschoots op internet aangeboden, nee, ik wil je op iets heel anders trakteren. Een subliem stuk waarop velen (o.a. ik) hun tanden kunnen stukbijten. Het staat op de website van Dominique Rivière (zie hierboven) die het heel gevoelvol vertolkt op een accordeon (video). Op Internet vind je veel informatie over dit traditionele muziekstuk dat afkomstig is uit Venezuela, o.a. een prachtige uitvoering op gitaar die ik heb gelinkt. Hier vind je ook uitvoeringen op trekharmonica o.a. van Marc Perrone. Rivière heeft ook de tabulatuur geplaatst en daarmee ben ik aan de slag gegaan. Deze tabulatuur is zeker niet geschreven voor de eenvoudige standaard tweerijer maar waarschijnlijk voor de accordeon waarop hij het nummer speelt (in Bmin). De halfjes die er in voorkomen kan ik allemaal plaatsen, op één na (kerstpuzzel) en daar heb ik dus wat moeten foetelen. Ik heb nog nooit een stuk gezien waarin alle 1-tjes op mijn tweerijer voorkomen (duw 1 en 1', trek 1 en 1'). Ook de begeleiding kostte op een paar plaatsen wat moeite. Kortom, het vroeg de nodige tijd maar over het resulaat ben ik best tevreden en ik hoop dat ik hiermee de lezer de nodige oefenuurtjes, maar vooral veel speelplezier bezorg. Het stuk staat in de nieuwe rubriek "Overig". Het heet La Partida.
• Nu we toch in Zuid Amerika zijn, een stuk van geheel andere orde maar wel leuk: De Raspa. Ook in "Overig"
• Een stuk dat op een site als deze niet mag ontbreken: het Franse l'Harmonica.
• In mijn archief vond ik een "Finse polka" waarvan ik de herkomst niet meer weet. Hij staat nu in de rubriek Scandinavisch.
• Het volksdansen wordt in Frankrijk en dan vooral in streken als Bretagne nog volop beoefend in zaaltjes, op straat en het dorpsplein. Men spreekt dan van Fest Noz. Het werkt gewoon aanstekelijk. Voor wie van plan is zich in de zomervakantie hierin te mengen twee populaire dansjes: Avant 2 de travers en Chanj'tu.
• Ik kom nog even terug op La Partida (zie hierboven). Als ik een stuk op bladmuziek zet dan kies ik, waar dat mogelijk is, zoveel mogelijk voor het "heen- en weer-en", om het karakter van het instrument zoveel mogelijk tot zijn recht te laten komen. Soms echter wordt het stuk hierdoor veel moeilijker bespeelbaar. Dit ervoer ik toen ik La Partida ging instuderen. Ik heb het daarom wat aangepast.

Januari 2010

• Gelukkig nieuwjaar! Vooral in muzikaal opzicht, met een centrale positie voor de trekharmonica! Na al dat lawaai bij de jaarwisseling is het tijd voor iets rustigs. En wat beantwoordt aan deze behoefte meer dan het klassieke The Sound of Silence van Paul Simon. Het werd laatst nog gezongen op de TV door Simon en Garfunkel, life. Ongelooflijk wat deze "heren op leeftijd" nog presteren! Ontroerend om naar te luisteren. En u kent mijn standpunt: wat ik mooi vind gaat op te trekharmonica (als het kan). Paul had het vast goed gevonden.
  
• Deze keer geen nieuw liedje, maar een verwijzing naar een reeds geplaatst liedje van Kate en Anna McGarrigle en vrienden, het aangrijpende Hard times come again no more dat ik bewerkte voor de trekharmonica (zie rubriek Eigen bewerkingen). Ik plaats dit berichtje naar aanleiding van een bericht in de Harmonicahoek over het oververlijden van Kate op 70-jarige leeftijd. We zien haar op de begeleidende video met haar Castagnari.